Osmanlı vakıf davaları; yüzyıllar önce kurulmuş vakıflara ait taşınmaz mallar, vakfiye hükümleri, tevliyet hakları, gelir paylaşımı, evladiye davaları ve vakıf yönetimiyle ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların çözümünü konu alan özel nitelikli davalardır. Bu davalar hem Osmanlı arşiv kayıtlarının hem de güncel vakıf mevzuatının birlikte değerlendirilmesini gerektirir.

Vakıf, İslam hukukuna dayanan ve toplumsal yararı esas alan köklü bir müessesedir. Osmanlı Devleti döneminde vakıflar; eğitim, sağlık, ibadet ve sosyal yardımlaşma hizmetlerinin temel taşı olmuştur. Günümüzde ise bu vakıfların hukuki statüsü, malvarlığı hakları ve evlatlık ilişkileri mahkemeler önünde sıkça uyuşmazlık konusu olmaktadır.

Uygulamada en çok karşılaşılan dava türleri evladiye davalarıdır. Evladiye davaları, vakıf kurucusunun soyundan gelen kişilerin vakıf evladı olduklarının tespiti amacıyla açılır.

  • Vakıf Evladı Davası: Vakıf kurucusunun soyundan olduğunun tespiti için açılan davadır. Mahkeme kararı ile kişinin vakıf evladı olduğu belirlenir.
  • Tevliyete Ehil Vakıf Evladı Davası: Vakfın yönetim hakkı olan tevliyetin, vakfedenin soyundan gelen kişiler tarafından talep edilmesine ilişkin davadır. Tevliyet hakkı, vakıf yönetimi üzerinde doğrudan yetki sağlar.
  • Galleye Müstehak Vakıf Evladı Davası: Vakıf gelirlerinden (galle) yararlanmak için açılır. Gelir paylaşımına ilişkin önemli haklar doğurur.

Avukat Muzaffer Demirsoy Hukuk Bürosu, ana çalışma alanı olan Osmanlı vakıfları ve vakıf davaları konusunda somut olayın şartlarına göre vakıf avukatı olarak Türkiye genelinde hukuki danışmanlık ve dava takibi hizmeti sunmaktadır.

Osmanlı vakıfları ve vakıf davaları hakkında hukuki destek ve ön görüşme için hukuk ofisimizle iletişime geçebilirsiniz.

Osmanlı Vakıf Avukatı Olarak Verdiğimiz Hizmetler

Ana çalışma alanımız olan Osmanlı vakıfları ve vakıf davaları konusunda Türkiye genelinde kapsamlı hukuki hizmet sunmaktayız.
Aşağıda başlıca faaliyet alanlarımız yer almaktadır:

  • Vakıf Evladı Davaları: Vakıf kurucusunun soyundan gelindiğinin tespiti amacıyla açılan davalarda hukuki destek ve temsil
  • Tevliyete Ehil Kişi Tespiti Davası: Vakfın yönetimini üstlenmeye ehil olunduğunun tespitine yönelik dava süreçlerinin yürütülmesi.
  • Galleye Müstehak Vakıf Evladı Tespiti Davası: Vakıf gelirlerinden yararlanma hakkının belirlenmesine ilişkin davalar
  • Vakıf Evladı Statüsünün Tespiti: Soy bağı araştırması, arşiv incelemesi ve mahkeme sürecinin yönetimi
  • Tarihî Vakıf Taşınmazlarının İadesi ve Tescili: Osmanlı vakıflarına ait taşınmaz malların iadesi, tapu tescili ve mülkiyet haklarının korunmasına yönelik davalar
  • Vakıf Senetlerinin Tercümesi ve Hukuki Yorumu: Osmanlıca vakfiye metinlerinin incelenmesi, tercümesi ve hukuki değerlendirilmesi
  • Vakfiye Şartlarının Yorumlanması: Vakıf kurucusunun iradesine uygun şekilde vakfiye hükümlerinin yorumlanması ve uygulanması
  • Mazbut, Mülhak ve Cemaat Vakıflarına Yönelik Danışmanlık: Vakıflar Genel Müdürlüğü ile ilgili işlemler ve vakıf statüsüne ilişkin hukuki süreçlerde danışmanlık
  • Vakıf Yönetiminde Hukuki Rehberlik: Vakıf yönetim kurulu kararları, temsil yetkisi ve yönetim ihtilaflarında danışmanlık
  • Osmanlı Vakfı Tespiti ve Hukuki Statü İncelemesi: Arşiv kayıtları, tapu ve kadastro belgeleri üzerinden vakfın hukuki statüsünün belirlenmesi
  • Vakıf Mallarının İadesi ve Tescil Davaları: Vakıf taşınmazlarının korunması, mülkiyet ihtilaflarının çözümü ve tapu davaları
  • Yargı Süreçlerinde Profesyonel Temsil: Vakıflar Genel Müdürlüğü işlemlerine karşı davalar ve temyiz süreçleri dahil olmak üzere tüm yargı aşamalarında temsil

Neden Biz?

Osmanlı vakıflarına ilişkin hukuki uyuşmazlıklar, sıradan bir dava sürecinden çok daha kapsamlı bilgi, arşiv hakimiyeti, tecrübe ve teknik uzmanlık gerektirir.

Hukuk büromuzun ana çalışma alanı, Osmanlı vakıfları ve vakıf davalarına ilişkin uyuşmazlıklardır.

  • Osmanlı vakıflarına ilişkin hukuki uyuşmazlıklar temel uzmanlık alanımız.
  • Vakıf hukuku konusunda deneyimli ve donanımlı bir ekibiz.
  • Türkiye genelinde vakıf davaları yürüttük, takip ettik ve başarıyla sonuçlandırdık.
  • Yurt içinden ve yurt dışından birçok müvekkilin vakıf kaynaklı haklarını savunarak olumlu sonuçlar elde ettik.
  • Vakıf mallarına ilişkin tapu davaları ve mülkiyet ihtilaflarında yüksek dava tecrübesine sahibiz.
  • Dava sürecinin her aşamasında şeffaf bilgilendirme, düzenli raporlama ve etkin hukuki destek sağlıyoruz.

Vakıf Kavramı ve Osmanlı Vakıfları | Osmanlı Vakıf Avukatı Muzaffer Demirsoy

Vakıf kelimesi Arapça kökenli olup “tamamen vermek” ve “bağışlamak” anlamlarına gelir. İslam hukukunda vakıf; bir kişinin malvarlığını toplum yararına kalıcı olarak tahsis etmesini ifade eder. Bu tahsis işlemi geri alınamaz niteliktedir ve kamu yararını esas alır.

Vakıf mallarına “mevkuf”, vakıf sistemine ilişkin yapının tamamına ise “evkaf” denir. Günümüzde vakıf hukuku; Türk Medeni Kanunu, Vakıflar Kanunu ve ilgili mevzuat çerçevesinde düzenlenmektedir. Osmanlı dönemine ait vakıflar bakımından tarihî belgeler ve vakfiye hükümleri büyük önem taşımaktadır.

Osmanlı’da Vakıf Anlayışı ve Hukuki Yapı
Osmanlı İmparatorluğu’nda vakıflar yalnızca dini ve sosyal hizmetleri yerine getiren kurumlar değil; aynı zamanda mülkiyetin korunması, servetin gelecek kuşaklara aktarılması ve belirli hukuki düzenlemelerin uygulanması açısından önemli araçlardı.

Osmanlı’da vakıf kurucuları genellikle şu kişilerden oluşmaktadır:

  • Padişahlar, şehzadeler ve hanedan üyeleri
  • Vezirler, paşalar ve yüksek rütbeli askerî yetkililer
  • Saray erkânı ve devlet ileri gelenleri

Osmanlı vakıflarının malvarlıkları çoğunlukla şu taşınmazlardan meydana gelirdi:

  • Köşkler, saraylar ve meskenler
  • Hanlar, hamamlar, çarşılar
  • Dükkanlar, kahvehaneler, fırınlar ve imarethaneler
  • Tarlalar, bağlar, çayırlar, köyler ve vadiler
  • Camiler, medreseler ve kütüphaneler

Bugün Osmanlı vakıflarına ait birçok taşınmaz, hukuki uyuşmazlıklara konu olmaktadır. Bu uyuşmazlıklar; vakıf evladı statüsü, tevliyet hakkı, vakıf gelirleri ve vakıf taşınmazlarının mülkiyeti gibi alanlarda ortaya çıkmaktadır.

Osmanlı Vakıf Belgeleri ve Arşiv Kaynakları
Osmanlı vakıf davalarında en önemli deliller tarihî arşiv kayıtlarıdır. Bu belgeler, vakfın kuruluş şartlarını, gelir kaynaklarını ve yönetim düzenini ortaya koyar.

Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivi; yaklaşık 52.000 tarihi vakıf kaydı, 8.317 defter ve 2 milyonu aşkın belge içeren Türkiye’nin en önemli arşivlerinden biridir.

Vakıflar Genel Müdürlüğü arşivinde:

  • Osmanlı vakfiyeleri
  • Kadı sicilleri
  • Tapu tahrir defterleri
  • Gelir ve mülkiyet kayıtları bulunmaktadır.

Osmanlı vakıflarına ilişkin belgeler ayrıca şu kurumlarda da yer almaktadır:

  • Topkapı Sarayı Arşivi
  • Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı
  • Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı ve bağlı kütüphaneler
  • Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşivleri

Osmanlı’dan günümüze ulaşan vakıflar, yalnızca tarihî miras niteliğinde değil; aynı zamanda günümüzde hukuki işlem ve davalara konu olan yapılardır. Vakıfların idari statüsü, yönetim hakkı ve gelir paylaşımı, özellikle Osmanlı vakıf davalarında belirleyici rol oynar.

Mazbut Vakıf ve Mülhak Vakıf | Osmanlı Vakıf Avukatı Muzaffer Demirsoy

Türkiye’de vakıflar; kuruluş tarihleri ve idari yapıları esas alınarak farklı sınıflandırmalara tabi tutulmaktadır. Bu ayrımlar, vakıf evladı davaları ve tevliyet uyuşmazlıklarında doğrudan hukuki sonuç doğurur.

Hayrî Vakıf ve Zürrî Vakıf Ayrımı
Türk Medeni Kanunu’ndan önce kurulan Osmanlı vakıfları, hukuki niteliklerine göre iki ana başlık altında incelenir:

  • Hayrî Vakıf: Gelirlerinin tamamı veya bir kısmı kamu yararına, hayır işlerine tahsis edilen vakıflardır. Genellikle cami, medrese, imarethane gibi kamu hizmetlerine yöneliktir.
  • Zürrî Vakıf: Gelirlerinin tamamı vakfedenin soyuna bırakılan vakıflardır. Ancak vakfedenin soyunun sona ermesi halinde gelirler hayır işlerine yönlendirilir.

Bu ayrım özellikle evladiye davalarında, vakfın gelirlerinden kimin yararlanacağı ve yönetim hakkının kime ait olduğu bakımından belirleyicidir.

5737 Sayılı Vakıflar Kanununa Göre Vakıf Türleri
2008 yılında yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanunu, Osmanlı’dan kalan vakıfları idari statülerine göre sınıflandırmaktadır.

Mazbut Vakıflar
Mazbut vakıflar, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin yürürlüğünden önce kurulmuş ve günümüzde Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından yönetilen vakıflardır.
Mazbut vakıfların özellikleri:

  • Sosyal, kültürel ve dini hizmetlerde kullanılan taşınmazlara sahiptirler.
  • Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temsil ve idare edilirler.
  • Genellikle hayrî vakıf niteliğindedirler.
  • Kamu yararına hizmet verirler ve mütevelli heyeti bulunmaz.

Mülhak Vakıflar
Mülhak vakıflar, Osmanlı döneminde kurulmuş ve yönetim hakkı vakfedenin soyuna bırakılmış vakıflardır.
Mülhak vakıfların özellikleri:

  • Vakıf evlatları (zürrîler) tarafından yönetilirler.
  • 1926’dan önce kurulmuş olup tevliyet hakkı soy bağına bağlıdır.
  • Kendi gelir ve giderlerinden sorumludurlar.
  • Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından denetlenirler ancak doğrudan yönetilmezler.

Mülhak vakıflar, Osmanlı vakıf davalarında en sık karşılaşılan vakıf türüdür. Özellikle vakıf evladı tespit davaları ve tevliyete ehil olma davaları bu vakıflar kapsamında gündeme gelir.

Sayılarla Osmanlı’dan Günümüze Ulaşan Vakıflar
Vakıflar Genel Müdürlüğü verilerine göre Osmanlı döneminden günümüze ulaşan vakıf sayısı:

  • 42.150 Mazbut Vakıf
  • 462 Mülhak Vakıf
  • Toplam: 42.612 tescilli Osmanlı vakfı

Bu vakıfların:
Yaklaşık %92’si Türkiye sınırları içerisindedir.
Yaklaşık %8’i Türkiye dışında kalan coğrafyalarda bulunmaktadır.

Vakfiye (Vakıf Senedi) | Osmanlı Vakıf Avukatı Muzaffer Demirsoy

Vakfiye, bir kişinin malını vakfettiğini ve vakfın hangi şartlarla yönetileceğini belgeleyen resmi metindir. Halk arasında “vakıf senedi” olarak da adlandırılır.
Vakfiye; vakfın kuruluş iradesini, vakıf mallarının listesini, gelirlerin kullanım alanlarını ve yönetim esaslarını ayrıntılı şekilde ortaya koyan temel belgedir.
Osmanlı hukukunda vakfiye ancak kadı tarafından onaylanıp şer‘iyye siciline kaydedildikten sonra hukuki geçerlilik kazanır. Bu nedenle vakfiye, Osmanlı vakıf hukukunun en önemli ve bağlayıcı kaynağıdır.

Vakfiyelerin Tarihsel Gelişimi
Osmanlı’nın ilk dönemlerinde vakıflar çoğunlukla sözlü beyanlarla kuruluyordu. Ancak zamanla sözlü beyanların vakıf şartlarını korumada yetersiz kaldığı ve suistimale açık hale geldiği görülmüştür. Bunun üzerine vakıf şartlarının yazılı olarak kayıt altına alınması zorunlu hale gelmiş ve vakfiyeler ortaya çıkmıştır.
Vakfiyeler yalnızca bir kuruluş belgesi değildir; aynı zamanda:

  • Vakfedenin (vâkıf) iradesini
  • Vakfedilen malvarlığını
  • Vakfın kapsamını ve amacını
  • Gelirlerin kullanım kurallarını
  • Yönetim esaslarını kanıtlayan temel hukuki kaynaktır.

Osmanlı Vakfiyesinin Yapısı ve İçeriği
Osmanlı vakfiyeleri belirli bir dini üslup ve hukuk geleneğine uygun olarak hazırlanırdı. Genel olarak aşağıdaki bölümleri içerirdi:

Açılış Bölümü

  • Besmele ile başlar.
  • Hamdele ve salvele ifadeleri yer alır.
  • Dini içerikli başlangıç metni bulunur.

Vakfedenin Kimlik Bilgileri

  • Adı ve baba adı
  • İkamet ettiği mahalle ve şehir
  • Unvanı veya makamı
  • Vakıf statüsüne ilişkin açıklamalar

Vakfa Ait Mal ve Gelirler

  • Vakfedilen taşınmaz ve taşınır malların listesi
  • Gelir kaynakları
  • Gelirlerin kullanım alanları
  • Yönetim biçimi (mütevelli tayini, tevliyete ehil kişiler vb.)

Vakfiye Şartları

  • Gelirlerin kimlere ve nasıl tahsis edileceği
  • Vakfın işleyişine dair kurallar
  • Vakfeden tarafından konulan özel hükümler

Beddua ve Tanıklar Bölümü

  • Vakfiyeyi ihlal edecek kişilere yönelik beddua kısmı
  • Tanıkların isimleri
  • Kadı tarafından verilen tescil ve onay

Bu bölümler, Osmanlı vakıf davalarında uyuşmazlığın çözümünde belirleyici rol oynar.

Vakfiyenin Hukuki Niteliği ve Bağlayıcılığı
Vakfiye, kadı tarafından incelenip onaylandıktan sonra şer‘iyye siciline tescil edilerek resmi belge niteliği kazanır. Bu tescil, vakfiyeyi hukuken bağlayıcı hale getirir.
Vakfiyede belirtilen hükümler; vakıf yöneticileri (mütevelli), Vakıflar Genel Müdürlüğü, devlet kurumları, mahkemeler açısından bağlayıcıdır.
Vakıf yöneticileri vakfiyede yer alan şartlara uygun hareket etmek zorundadır. Vakfiyeye aykırı uygulamalar hukuka aykırı sayılır ve dava konusu yapılabilir.

Vakıflarda Evladiye Davaları | Osmanlı Vakıf Avukatı Muzaffer Demirsoy

Evladiye davaları, Osmanlı döneminde kurulan zürrî (evladiye) vakıflara ait taşınmaz ve gelirler üzerinde, vakfedenin soyundan gelen kişilerin hak talep ettiği davalardır. Zürrî vakıflar, vakfedenin nesline gelir sağlamak amacıyla kurulmuştur.

Osmanlı vakıflarında hak iddia eden kişilerin:

  • Soy bağını resmi belgelerle ispatlaması
  • Vakfiye hükümlerini ortaya koyması
  • Vakıf statüsünü hukuken tespit ettirmesi zorunludur.

Vakıf evladı, vakfın kurucusu ile soy bağı bulunan ve vakfiye şartlarına göre belirli haklara sahip olan kişidir. Ancak vakıf evlatlığı statüsü kendiliğinden doğmaz; mutlaka mahkeme kararı ile tespit edilmelidir.

Uygulamada sıkla görülen evladiye davaları şunlardır:

  • Vakıf Evladı Davası
  • Tevliyete Ehil Vakıf Evladı Davası
  • Galleye Müstehak Vakıf Evladı Davası

Vakıf Evladı Davası
Vakıf evladı davası, yalnızca vakıf evladı sıfatının tespiti amacıyla açılır. Bir tespit davası niteliğindedir.
Uygulamada kişiler genellikle şu amaçlarla bu davayı açmaktadır:

  • Soy bağını ispatlamak
  • Manevi bağ kurmak
  • İleride açılacak tevliyet veya galle davalarına zemin hazırlamak

Vakıf evladı davası tek başına vakıf geliri veya yönetim hakkı kazandırmaz. Mahkeme kararı yalnızca kişinin vakıf evladı olduğunu tespit eder.

  • Gelir talebi için Galleye Müstehak Vakıf Evladı Davası açılmalıdır.
  • Yönetim hakkı için Tevliyete Ehil Vakıf Evladı Davası açılmalıdır.

Tevliyete Ehil Vakıf Evladı Davası
Tevliyete ehil vakıf evladı davası, vakfın yönetim hakkı olan tevliyetin, vakfedenin soyundan gelen kişiler tarafından talep edilmesine ilişkin davadır.
Tevliyet hakkı, vakfın yönetimiyle ilgili tüm görevleri kapsar:

  • Vakıf gelirlerinin toplanması
  • Vakıf mallarının korunması
  • Vakfiyeye uygun harcamaların yapılması
  • İdari ve hukuki işlemlerin yürütülmesi

Tevliyet hakkı, vakfeden tarafından soyuna bırakılmış olabilir genellikle mülhak vakıflarda söz konusudur.
Tevliyete ehil sayılma şartları şunlardır:

  • Vakıf evladı olduğunun ispatı
  • Vakfiyede tevliyet hakkının zürriye bırakıldığının belirtilmiş olması
  • Vakfiyede aranan şart ve niteliklerin taşınması
  • Birden fazla hak sahibi varsa öncelik sırasının belirlenmesi

Galleye Müstehak Vakıf Evladı Davası
Galle, Osmanlı vakıf sisteminde vakfın yıllık net gelirini ifade eder.
Galleye müstehak vakıf evladı davası, vakfedenin soyundan gelen kişinin vakıf gelirinden (galle) pay alabilmesi amacıyla açılır.
Galleye müstehak vakıf evladı, mahkeme kararıyla vakıf gelirinden pay alma hakkına sahip olan kişidir.
Galle gelirleri genelde şunlardan oluşur:

  • Vakıf taşınmazlarının kira bedelleri
  • Satış gelirleri
  • İşletme kazançları
  • Yatırım gelirleri
  • Vakfa tahsis edilen paradan sağlanan gelirler

Galle fazlası; vakfın onarım giderleri, hayrat hizmetleri ve %15’lik ihtiyat akçesi düşüldükten sonra kalan net gelirdir. Galle fazlası, galleye müstehak vakıf evlatlarına ödenir.
İhtiyat akçesi, vakfın taşınmazlarının korunması ve hizmetlerin sürdürülebilmesi için ayrılan koruma fonudur. Galle hesaplamasında brüt gelirin %15’i ihtiyat akçesi olarak ayrılır.
Galle ödemesi;

  • Mazbut Vakıflarda Genel Müdürlük onayından sonra 15 gün içerisinde,
  • Mülhak Vakıflarda kesin hesabın tasdikinden sonra yıllık olarak yapılır.

6111 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası, sadece son beş yılın galle fazlası talep edilebilir. Daha eski dönemler için talep mümkün değildir.
Vakıf evladı olduğu halde galle alamayanlar ve eksik galle ödendiğini düşünenler, Vakıflar Genel Müdürlüğüne karşı haklarının tahsili için alacak davası açabilir.

Cemaat Vakıfları | Cemaat Vakfı Avukatı Muzaffer Demirsoy

Cemaat vakıfları, Cumhuriyet’in ilanından önce (Osmanlı döneminde) gayrimüslim topluluklar tarafından kurulmuş vakıflardır. Bu vakıflar; ibadethaneler, okullar, hastaneler ve sosyal yardım kurumlarının idamesi amacıyla faaliyet göstermektedir.
Cemaat vakıfları, Osmanlı’dan günümüze ulaşan özel statülü vakıflar olup mülkiyet ve yönetim bakımından kendine özgü hukuki sorunlar barındırmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlıkların uzman bir cemaat vakfı avukatı tarafından değerlendirilmesi önemlidir.

Tarihî ve Hukuki Arka Plan
Cemaat vakıfları, 1912 yılında tüzel kişilik kazanmıştır. Türkiye Cumhuriyeti de Lozan Antlaşması ile Osmanlı döneminden kalan cemaat vakıflarını tanımış ve tüzel kişiliklerini kabul etmiştir. Ancak yeni cemaat vakfı kurulmasına izin verilmemiştir.
Günümüzde yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu uyarınca “bir cemaati desteklemek amacıyla” vakıf kurulması mümkün değildir.
Türkiye’de aktif olarak kayıtlı 165 cemaat vakfı bulunmaktadır:

  • 77 Rum Vakfı
  • 52 Ermeni Vakfı
  • 19 Musevi Vakfı
  • 10 Süryani Vakfı
  • 3 Keldani, 2 Gürcü, 1 Bulgar, 1 Esnaf Vakfı

1936 Beyannamesi Sorunu
1935 tarihinde çıkarılan 2762 sayılı Vakıflar Kanunu ile cemaat vakıfları mülhak vakıf kabul edilmiş ve mal varlıklarını bildiren bir beyanname vermeleri istenmiştir. Bu beyanname uygulamada “1936 Beyannamesi” olarak anılmaktadır.
Cemaat vakıfları 1936 yılına kadar edindikleri taşınmazların bir kısmını beyan etmiş ve bu mallar adlarına tescil edilmiştir. Ancak:

  • 1936 beyannamesinde bildirilmeyen taşınmazlar vakıf malı sayılmamış bu sebeple taşınmazlar üzerinde ciddi mülkiyet uyuşmazlıkları doğmuştur.
  • Cemaat vakıfları uzun yıllar bu konuda hukuki mücadele vermiş ancak iç hukukta yeterli sonuç alamamıştır.

2002 Reformu ve Geçici 7. Madde
Avrupa Birliği’ne uyum sürecinde çıkarılan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu’na eklenen Geçici 7. Madde ile önemli bir düzenleme yapılmıştır.
Bu düzenlemeye göre, aşağıdaki durumda olan vakıf taşınmazları için 18 ay içinde başvuru yapılması halinde vakıf adına tapuda tescil imkanı tanınmıştır:

  • 1936’da beyan ettiği ancak başkası adına kayıtlı olan taşınmazlar
  • 1936’dan sonra satın aldığı veya bağış/vasiyet yoluyla edindiği ancak mal edinme yasağı nedeniyle tescil edemediği taşınmazlar

Geçici 7. Madde Sonuçları

  • 1084 taşınmaz, cemaat vakıfları adına tescil edilmiştir.
  • 21 taşınmaz için bedel ödenmiştir.

Ancak 1936 beyannamesinde bildirilmeyen taşınmazların hukuki akıbeti halen tartışmalı ve belirsizdir.

Vakfiye Eksikliği Sorunu
Osmanlı döneminde gayrimüslim vakıfları çoğunlukla padişah fermanı ile kurulmuştur. Diğer vakıflardan farklı olarak cemaat vakıflarının klasik anlamda vakıf senetleri (vakfiye) bulunmamaktadır. Cemaat vakıflarında yaşanan sorunun kaynağında da bu vardır. Vakıf senedi (vakfiye) bulunmadığı için, hangi malın hangi vakfa ait olduğu sık sık uyuşmazlık konusu olmaktadır. Bu sebeple açılan Fener Rum Erkek Lisesi Vakfı Davası, Büyükada Rum Yetimhanesi Davası gibi davalarda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Türkiye aleyhine ihlal kararı vermiştir.

İletişim | Vakıf Avukatı Muzaffer Demirsoy

Avukat Muzaffer Demirsoy Hukuk Bürosu, vakıflar hukukunu ilgilendiren tüm konularda tecrübeye dayalı bilgi birikimiyle Osmanlı vakıf avukatı olarak Türkiye genelinde hukuki danışmanlık ve avukatlık hizmeti sunmaktadır.
Vakıf avukatı arayışınız kapsamında danışmanlık ve dava takibi hizmeti almak için hukuk büromuz ile iletişime geçebilirsiniz.
Telefon: 0543 558 19 42
E-posta: av.muzafferdemirsoy@gmail.com

Contact | Foundation Law Attorney Muzaffer Demirsoy

For legal assistance regarding Ottoman foundations and foundation-related disputes, you may contact the Law Office of Attorney Muzaffer Demirsoy.
Phone: +90 543 558 19 42
E-mail: av.muzafferdemirsoy@gmail.com